We zijn weer begonnen!!! Nieuwe ronden nieuwe kansen!

Gisteren ging de competitie 18m weer van start. Dit jaar staan we met drie teams op dezelfde locatie. Dat maakt het wel extra gezellig. Edouard gaat het wel nog zwaar krijgen Ik heb het helemaal op hem gemunt dit jaar. Dat gezeik moet maar eens afgelopen zijn. Schieten, en lol trappen. En de rest zien we wel. Dat zijn vinger pijn doet en zijn conditie niet 100% is, is dan jammer. Gisteren vroeg ik hem aan het begin van de wedstrijd toen de pijlen net begonnen te tellen en hij de boog al in zijn handen had, of hij wel zeker wist of hij de goeie boog in handen had. Die arme stumper raakte nog aan het twijfelen ook en controleerde daadwerkelijk of hij zijn eigen boog vasthield. Ik was helemaal in mijn element en helaas krijgt Edouard daar nu de rekening van . Hoe dan ook. Ik heb gisteren niet bepaald optimaal geschoten als het gaat om score, maar voor de eerste ronde van de competitie neem ik met 267 zeer zeker genoegen. Nu zorgen dat ik weer een beetje zelfverzekerder onder de boog komt te staan en dat ik een beetje toewerk naar een score in de buurt van 275, 280. En dan hoor je mij niet meer klagen. Op naar de tweede ronde!!!

 Ja...'t is weer zo ver! In Februari heb ik een set van 15 nieuwe pijlen gekocht. Het complete setje heeft de maand Maart overleefd...toen werd het andere koek.

In april schroefde in mijn latten op waardoor ik niet meer wist wat mijn vizierstanden waren. Dit resulteerde bij de eerstvolgende langeafstandstraining gelijk in 3 kapotte pijlen omdat ik een inschattingsfout had gemaakt. Mijn pijlen gingen heel mooi middendoor...en dan een aardig stuk te laag waardoor mijn pijlen de metalen achterpoot van het pak raakten. De punt werd dus als het waren de pijl ingeschoten waardoor ik drie carbon paraplutjes overhield. Ik had toen dus nog 12 pijlen.

Een week later schoot ik mijn eerste robinhoodje. Daar was ik toen nog verschrikkelijk blij mee. En dit heeft dan ook gezorgd voor een extra boost op het RK 25m/1p. Heel erg leuk...maaruhh...weer twee pijlen minder...nog 10 pijlen over.

De week daarop had ik een fita in Liempde. En weer sneuvelde er een pijl. Een van mijn medeschutters schoot de zijne prachtig in de kont van mijn pijl. nog 9 pijlen te gaan...

Twee weken later schoot ik dusdanige groepjes dat ik in een van mijn pijlen een mooie deuk regelde. Ditzelfde deed ik een maand later weer. Twee weken geleden had ik ineens afzwaaiers in de 4 en de 5. Na een contole merkte ik dat op een hele vreemde manier mijn CARBON pijl was veranderd in een hoepel. Allemaal geweldig..heel leuk..maar nu moest het toch echt eens ophouden. Ik had nog 6 pijlen over voor het indoorseizoen. Dat is geen probleem, mits ik dus niets meer kapot zou schieten. En wat doe ik??

Ik schiet wéér een robinhood!!! Hoor mij nou...net alsof dit erg is...

Nee erg vind ik het niet. 6 van mijn pijlen zijn nu waardig gesneuveld door toedoen van mijzelf. En één door toedoen van iemand anders. Die andere 4 waren door pure pech. Vorig jaar had ik dus waarschijnlijk nog 11 pijlen over gehad inplaats van 4, en daar had ik dan héél ruimschoots het indoorseizoen mee gehaald! Hoe dan ook...tijd voor nieuwe pijlen. Alleen nog even bedenken hoeveel ik er deze keer aan zal schaffen......................

Gisteren hebben we het tweede deel van de interland geschoten. Het eerste deel van de wedstrijd was twee weken geleden op 26 augustus. We liepen toen aan het eind aardig achter op de belgische dames, en nederland in het geheel stond ook achter op belgie met vier punten. 

Hoewel mijn team gisteren al meteen een positieve sfeer er in had zitten, had ik zelf toch wel dat vage gevoel van... dit win je niet meer.

Met ontzettend veel enthousiasme hebben we ons er echter ingegooid. We zijn de wedstrijd begonnen met high five en ik heb weer eens lopen rondspringen als een ADHDer die zijn pilletjes was vergeten. Het zou me niet verbazen als ik daarmee het belgische dames team flink op de wekker ben gegaan. Voor mijn team had het echter een ontzettende positieve invloed en we hebben dan ook de ene na de andere set binnengehaald! alleen de tweede hebben we gedeeld en de 8ste afgegeven. De rest behoorde ons. We scoorden de ene 10 na de andere en hebben geloof ik iedere serie weer een liedje gezongen of de handen geklapt of wat dan ook. Ik heb in de eerste 25 tellende pijlen ook weer mijn eigen pr verbeterd naar 234, en de tweede helft heb ik het mooi aangevuld met 227.  Samen dus 461. Echt scores waar ik trots op ben.

De laatste serie liepen we dacht ik nog twee punten in totaal achter op belgie, en iedereen begon te roepen en aan te moedigen. Ineens had nederland de boost die we nodig hadden. Nadat de laatste pijl weg was hadden we de belgen met 4 punten achter ons gelaten!!!  Ikzelf merkte dat de concentratie in die laatste 5 pijlen toch wel heel moeilijk vast te houden was en dat mijn hartslag aardig begon op te lopen. Het voordeel daarvan was dat ik me volledig kon storten op het geluid en het ritme van mijn eigen hartslag wat er toch ook die laatste 5 pijlen voor heeft gezorgd dat ik toppie heb staan schieten. Ik ben echt heel en heel erg trots op de prestaties van nederland en het nederlandse dames team.